เม้นครับคุลพี่




ยังไงก็มาเม้นกับด้วยนะครับ

ขอโทษน่ะที่ต้องส่งแบบนี้อ่ะ >>>ก้ไม่อยากทำอ่ะแต่ไม่อยากตาย ส่งต่อไปเหอะมีคนส่งมา

ส่งต่อด้วยนะ >>>

มีคนส่งให้อ่ะ VVV

อ่านแล้ว อย่าหยุด
เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว…. อ่านต่อเลย

เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น
กับเด็กคนนึงใน

จ. พิษณุโลก
เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก

เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่
สาม วันนั้นเป็น

วันสอบซ่อม
นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ

สอบซ่อม
ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น

นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็น
สิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน

เข้าไปใกล้ ๆ
กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง

ใส่กระดาษกล่องหนึ่ง
นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน

นั้นมีอะไร
แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป

หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว
นิ้ง
และเพื่อน ๆ
ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา

อยากรู้ว่า
ในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตก

กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ
ก้อไปสนาม เตะ

เล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น
ข้างในกล่องมี

กระดาษสีดำ
เขียนอยู่หนึ่งแผ่น ใน

กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า
* สวัสดี เรา

ชื่อ”เปลวเทียน”
เป็นเด็กนักเรียนคนนึง

เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืนและค่าหมก

อยู่ในป่าแห่งหนี่ง
ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี

แม้แต่เสียงหายใจ
ของมนุษย์ เรา

พยายามร้องให้
คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีใคร

มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน
จะมีใครมา

อยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม
ถ้าเทอไม่

อยากให้เราลาก
เทอมาอยู่เป็นเพื่อนกับ

เรา จากนี้ไปเป็นเวลา
7 ชั่วโมง ขอให้

เทอก็อปข้อความข้างบนนี้
ส่งต่อให้สื่อ

อะไรก้อได้
เป็นจำนวน 10 coppy แต่

ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก
7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ

ไปตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน
* หลังจาก

ที่นิ้งได้อ่านนั้น
เทอก้อไม่เชื่อ และคิดว่า

มีคนมาแกล้งเป็น
เพียงแค่เรื่องไร้สาระ

และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ

**** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้

หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก

เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท

อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ

เหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง

copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ
เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก
7 ชั่วโมงให้หลัง..

.
(ม่ะอยากทัมเรย แต่ก่ะหวั่นๆยุ่วน่ะ).

ส่งต่อไปเด้อ

ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ

(อย่าส่งกลับเน้อ)///-

และพรุ่งนี้เจอกันครับคุณพี่




เอะยังไงเดี๋ยวนี้ไม่ออนเลยนะครับคุลพี่

ผมมาเม้นให้ครับพี่ชาย




ยังไงก็โทรมาบ้างนะพี่

เพื่อน คิดถึงเว้ย

เปนไงมั่งวะ

ออกมาจาก กรม

โทรมาหาพวกกุมั่ง

คิดถึงมึง

เปนห่วงมึงนะเว้ย ดูแลตัวเองด้วย

ชนที่ไหนก็โทรมานะไปด้วยอ่ะครับ

เป็นไงบางไอบูม
เป็นทหารยังว่ะ
ขึ้นแล้วโทรมานะโว๊ย
ชนแก้วกันหน่อย

เห้ยเพื่อน รถไฟโดนปิด

มาหาเพื่อนก่อนไปได้ไหมเนี้ย

ว่าไงโก๋

มาเม้นให้หยี

บ้างละกันยุ๊กยิ๊กยุ๊กยิ๊ก

ว่าไงว่ะ ไม่ติดต่อกุเลยนะ
ลืมแล้วหรอว่ะ. . .

อั้ยบูม

เปงงัยบ้างว่ะ

คิดถึงมรึงจิง

มะมีคัยกัดกรุเลยว่ะ

เหงาจะแย่แล้ว

อิอิ

555.5

ว่าเปรือ